Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Prawdziwe kłamstwo. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Prawdziwe kłamstwo. Pokaż wszystkie posty
czwartek, 20 czerwca 2013
Prawdziwe kłamstwo 15
Stał trzymany przez Shiro, a jego serce biło coraz szybciej. Naprawdę nie wiedział co może się zaraz wydarzyć. Właściwie to nie spodziewał się tego. Shirosaki zamknął go w jakimś ciemnym pomieszczeniu, potem objął i zatkał mu usta dłonią. W dodatku ten brak jakichkolwiek wyjaśnień... Jak miał to rozumieć?
-Ichigo... - usłyszał w końcu i znów mógł normalnie oddychać, gdyż albinos zabrał dłoń z jego ust.
-Hichigo, co się dzieje?
-Kocham cię. - wyznał przyciskając go mocniej do siebie. Kurosaki chciał coś powiedzieć, jednak Shiro mu nie pozwolił. Odkręcił jego twarz w swoją stronę i pocałował go. Ichigo przeszedł dreszcz. Tego też się nie spodziewał. To było takie... nagłe. Jednak nie protestował. Nie mógł. Zwłaszcza gdy Shirosaki pogłębił pocałunek. W dodatku jeszcze bardziej przycisnął go do siebie. Trwali tak kilka chwil, aż w końcu Shiro zaprzestał pocałunku, jednak nie puścił Ichigo. Wciąż mocno go trzymał.
-Hichigo, mógłbyś chociaż włączyć światło czy coś? - zapytał korzystając z okazji. Chciał chociaż widzieć gdzie się znajdują.
-A, przepraszam. - odparł szybko, po czym stała się jasność. Ichigo odwrócił głowę i zobaczył dłoń albinosa na włączniku. Potem rozejrzał się. Znał to miejsce. To był korytarz prowadzący do pokoju Shiro.
-Nie wiedziałem, że można dostać się tutaj tym wejściem. - skomentował.
-To dlatego, że rzadko go używamy. Zwykle wchodzimy przez bar.
-A dlaczego na tamtych drzwiach pisze "keep away"?
-Tsukishima nie lubi natrętów. Poza tym tutaj są nasze pokoje. A żadne z nas nie przepada za hałasem.
-Przypuszczam, że klienci baru nie mogą tutaj wchodzić.
-Nie mogą. Chyba, że któreś z nas ich zaprosi. - wziął chłopaka za rękę - Tak jak ja ciebie. - przysunął ją sobie do ust i pocałował.
-...Hichigo...?
-Nie martw się. Ty możesz wchodzić tu bez pozwolenia.
-Nie o to mi chodziło. - podkreślił odwracając wzrok.
-Krępujesz się?
-Wcale nie. - na to albinos przysunął swoje usta do jego ucha.
-Kocham cię. - wyszeptał.
-Hichigo...
-Hm? - przycisnął go mocniej do siebie, po czym znów odwrócił jego twarz w swoją stronę. Chciał pocałować Ichigo jednak przerwało mu tupanie. Obaj spojrzeli w stronę schodów. (Pytanie: Kto wchodzi po schodach? A: Tsukishima ; B: Yukio ; C: Afro ; D: Aizen XD) Chwilę potem zobaczyli Yukio. Jak zwykle miał wzrok wlepiony w przenośną konsolę. Zdawał się nie być zainteresowany otoczeniem. Obaj pomyśleli, że pewnie nawet ich nie zauważy. Co tylko potwierdzał fakt, że idąc w ich stronę na nich nie spojrzał. Jednak zaskoczył ich.
-Nie przeszkadzajcie sobie. - powiedział mijając ich i nawet na nich nie patrząc, po czym zatrzymał się przed swoim pokojem. - Shiro. - przyjaciel odwrócił się do niego - Zaraz przyjdzie Riruka. Jeśli nie chcesz żeby znów napadła na Kurosakiego... - albinos natychmiast wziął chłopaka za rękę i pociągnął za sobą, po czym udał się do swojego pokoju. Na pewno nie zamierzał kłócić się z Riruką o Ichigo. Oczywiście tym razem nie pozwoliłby powiedzieć o chłopaku złego słowa, ale mimo to wolał uniknąć kłótni. Poza tym był jeszcze trochę zły za ostatni jej popis. Chociaż cieszył się, że za namową Tsukishimy jest szansa, że przestanie starać się rozdzielić go z Ichigo. Może nawet, po jakimś czasie, go zaakceptuje.
-No i jesteśmy. - stwierdził zamykając drzwi.
-Jesteśmy. - potwierdził siadając na łóżku.
-Napijesz się czegoś?
-Herbaty. - Shiro uniósł brwi. Nie spodziewał się, że chłopak zechce herbaty. Co prawda nie miał nic przeciwko spełnieniu tego życzenia, ale wolał nie rozstawać się z Ichigo. Nawet na chwilę.
-Zaraz wracam. - powiedział, po czym opuścił pomieszczenie. Chciał jak najszybciej zrobić herbatę i wrócić do swojego ukochanego, żeby powiedzieć mu o randce.
W czasie gotowania wody zastanawiał się w jaki sposób mógłby to zrobić. Nie chciał popełnić żadnego błędu, bo chłopak mógłby się nie zgodzić. A bardzo mu zależało na tym, żeby wyraził swoją zgodę. Jednak musiał przyznać, że nie był pewny czy ta fabryka to dobry pomysł. Co prawda Ichigo powiedział, że interesuje się mieczami, ale czy spodoba mu się zwiedzanie jej? Może to rzeczywiście kiepski pomysł? Mimo to zamierzał zapytać. W końcu to jego pierwsza prawdziwa randka. Miał nadzieję, że Ichigo także. Musiał jak najszybciej zapytać go o zgodę. Z zamyślenia wyrwał go dźwięk gwizdka oznaczający gotującą się wodę. Szybko wyłączył gaz, po czym wlał wodę do kubków. Sobie też postanowił zrobić herbatę. Odczekał chwilę i postawił porcelanę na tackę. Potem udał się na górę.
Starając się nie upuścić tacki przekręcił klamkę, potem wszedł do środka i łokciem zamknął za sobą drzwi. Chciał oznajmić chłopakowi, że jego napój jest gotowy, ale nie zrobił tego. Widok go zaskoczył. Ichigo leżał nieruchomo na łóżku. Wyglądał jakby spał. Shiro postanowił się upewnić. Cicho podszedł do łóżka, postawił tackę na szafce, po czym najdelikatniej jak mógł usiadł obok chłopaka. Teraz już nie miał wątpliwości. Ichigo zasnął. Shiro uśmiechnął się do siebie. Kurosaki naprawdę go zaskoczył. Nie spodziewał się tego. I szczerze mówiąc nie chciał żeby Ichigo spał, ale nie zamierzał go budzić. Nie mógłby. Również ze względu na to, że jego ukochany wspomniał wczoraj o nocnej zmianie. Teraz pewnie jest zmęczony. Poczuł się winny. Wiedział, że Kurosaki będzie pracował w nocy i będzie zmęczony, a mimo to chciał żeby przyszedł. Ichigo był na tyle dobry, że się zgodził. Kiedy się obudzi musi to jakoś wynagrodzić nastolatkowi. Ale dopóki śpi... Shiro dotknął jego policzka i zaczął go gładzić. Skóra Ichigo była taka gładka. Jednak nie tylko na policzku. Całe ciało chłopaka takie było. Tamtego dnia... dokładnie to zapamiętał. Chwilę patrzył na niego rozpamiętując ich pierwsze spotkanie, a potem pochylił się nad nim. Chciał go pocałować, ale zrezygnował. Jeśli już miałby to zrobić to chciałby, żeby chłopak był tego świadom no i wyraził na to swoją zgodę. Nie zamierzał robić niczego bez jego pozwolenia. Chociaż dzisiaj chyba tak było. Może nie powinien tak zaskakiwać Ichigo? Kurosaki mógł się za to obrazić. Ale w sumie nic o tym nie wspomniał, co może znaczyć, że nie był zły. Może jest szansa, że za to też się nie obrazi. Sięgnął do szafki nocnej. Otworzył szufladę i wyjął z niej szkicownik oraz ołówek. Miał niesamowitą ochotę przenieść to co teraz widzi na papier.
Powoli otworzył oczy. Przed sobą zobaczył Shirosakiego trzymającego na kolanach szkicownik a w ręku ołówek. Kiedy spojrzał na jego twarz było widać skupienie. Po ruchach dłoni domyślił się, że Shiro coś rysuje.
-Hichigo...? - albinos spojrzał na niego.
-Obudziłeś się. - stwierdził odkładając szkicownik.
-Ile spałem? - zapytał czując, że minęło sporo czasu. Poza tym za oknem było już ciemno.
-Kilka godzin.
-Przepraszam. - powiedział podnosząc się do siadu - Mieliśmy spędzić razem czas a ja... zasnąłem. Wynagrodzę ci to.
-Nawet będziesz miał okazję.
-To znaczy?
-Randka. Chcę iść z tobą na randkę, Ichigo.
-Tak. - powiedział od razu na Shiro się zdziwił. Chłopak zaskakująco szybko się zgodził. Bo to znaczyło zgodę, prawda?
-Czyli się zgadzasz? - spytał dla pewności.
-Tak. Kiedy?
-Kiedy będziesz miał wolny cały dzień. - chłopak zamyślił się.
-W sobotę za tydzień. - powiedział w końcu - Może być?
-Idealnie. - przyznał. Do tego czasu zdąży wszystko dopracować.
-A gdzie pójdziemy? - spytał z ciekawości.
-To niespodzianka. - odparł tajemniczym tonem.
-Jakiego rodzaju?
-Dowiesz się na miejscu.
-Czemu nie chcesz mi powiedzieć? - spytał z pretensją. Chciał wiedzieć dokąd Shiro go zabierze.
-Bo wtedy nie będzie niespodzianki. A tak poza tym to chciałbym żebyśmy tego dnia spotkali się o dziewiątej rano.
-Rano? - zdziwił się. Myślał, że to będzie dopiero wieczorem.
-Tak. Ale jeśli ci to nie odpowiada...
-Odpowiada.
-Więc ustalone. Za tydzień w sobotę o dziewiątej odbędzie się nasza randka.
-A mógłbyś jednak powiedzieć dokąd idziemy? - podjął kolejną próbę wyciągnięcia tego z Shiro.
-Ciekawski jesteś.
-Bo mnie zainteresowałeś. - wyjaśnił z nutką pretensji odwracając wzrok.
-Ichigo... - dotknął jego policzka - Jesteś uroczy.
-Nieprawda. - powiedział stanowczo patrząc na niego.
-I uroczo się czerwienisz.
-A mógłbyś przestać? - poprosił. To go krępowało.
-Nic na to nie poradzę. Kocham cię. - wyznał, po czym zbliżył się do niego - Ichigo... Ja naprawdę cię kocham. - powiedział i dotknął jego ust swoimi. Lecz zanim doszło do pocałunku usłyszeli pukanie do drzwi.
-Shiro, otwórz. - powiedziała Riruka. Shirosaki niechętnie odsunął się od Ichigo, po czym wstał i otworzył. Dziewczyna weszła do środka. - Shiro, mógłbyś...? - urwała gdy zauważyła gościa. Chciała coś powiedzieć odnośnie jego wizyty, ale się powstrzymała. W końcu zostało ustalone, że nie będą ingerować w ten związek. Nawet jeśli się na to nie zgadzają.
-Riruka...? - zaczął widząc, że dziewczyna gapi się na Ichigo.
-Już nic. - powiedziała z wyrzutem i wyszła.
-To przeze mnie, prawda? - powiedział gdy Shirosaki zamknął drzwi.
-Nie przejmuj się. Riruka już taka jest.
-Widać, że chciała mi nagadać... - stwierdził przypominając sobie wzrok dziewczyny.
-Nie zrobiłaby tego.
-Skąd wiesz?
-Bo dzisiaj powiedziałem wszystkim, że będę z tobą bez względu na wszystko.
-Nie powinieneś. - powiedział z przejęciem. Shiro się zdziwił. Skąd to nagłe ożywienie?
-Dlaczego? - spytał zaniepokojony. To zabrzmiało bardzo poważnie.
-No bo... - zaczął odwracając głowę - ...bo tak. - dokończył, na co albinos usiadł obok niego.
-Ichigo, wiesz, że to nie jest odpowiedź, prawda? - objął go jedną ręką - Wiesz... Dzisiaj wszyscy prawie jednogłośnie zaakceptowali nasz związek. I myślę, że nie będą ci już dokuczali. A nawet jeśli to nie pozwolę na to. Będę cię bronił. - zapewnił przyciskając go do siebie - Kocham cię. - wyznał po raz kolejny, po czym pocałował go w głowę. Potem zaczął ją gładzić. To mu przypomniało jak Ichigo zrobił to samo po tym jak Jackie przerwała ich pocałunek. Nie przeczył, był za to zły na przyjaciółkę, ale później Kurosaki zdecydowanie mu to wynagrodził. W tamtym momencie rozumiał jak bardzo go kocha. A teraz już nawet nie pamiętał jak to było bez Ichigo. W ogóle zachodził w głowę jak do tej pory mógł żyć bez niego. - Ichigo... - zaczął chcąc ponownie wyznać mu miłość.
-Powinienem już iść. - oznajmił odsuwając się od niego. Shiro otworzył usta, żeby wyrazić swoje niezadowolenie, ale zrezygnował. Przecież nie miał prawa przetrzymywać chłopaka tutaj.
-Odprowadzę cię.
Kiedy obaj doszli na przystanek Ichigo zaczął czytać rozkład jazdy. Sprawdził godzinę odjazdu a potem wrócił do Shiro.
-Szkoda, że już idziesz. - stwierdził mając jakąś nienaturalną nadzieję, że jego ukochany się rozmyśli i zostanie z nim dłużej.
-Przepraszam, ale jutro mam szkołę.
-Wiem. - przyznał całkowicie to rozumiejąc. Potem chciał go objąć jednak nadjechał autobus. Drzwi pojazdu się otworzyły a chłopak wszedł na schodek. - Pamiętaj o sobocie.
-Będę. - zapewnił - I zadzwonię. - dodał, po czym pojazd odjechał.
Wysiadł na pierwszym przystanku, na którym zatrzymał się autobus. Co prawda był znacznie oddalony od mieszkania Keigo, w którym obecnie pomieszkiwał, ale zrobił to dlatego ponieważ chciał przemyśleć wszystko. Zaczął się zastanawiać czy dobrze zrobił zgadzając się na randkę z Shiro. Z zamyśleń wyrwało go oślepiające światło, które pojawiło się tuż przed nim. Odruchowo zakrył oczy ręką. Opuścił ją dopiero gdy światło zniknęło. Wtedy zobaczył przed sobą czarny samochód. Nagle drzwi się otworzyły i wyjrzał Hirako.
-Zapraszam do środka. - powiedział i z powrotem zniknął w aucie. Ichigo zmarszczył brwi. Dlaczego Shinji tutaj jest? - Pośpiesz się. - ponaglił go. Chłopak rozejrzał się na boki, po czym, niechętnie, ale wsiadł.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
I tym tajemniczym akcentem przerywam to opowiadanie, gdyż nie mam dalszych rozdziałów. Ale nie martwcie się jak napiszę kontynuację to oczywiście dodam.
PS: Wiem, że może liczyliście, że Shiro zrobi Ichigo to i owo a tu nic, ale to opowiadanie ma się opierać na miłości a nie erotyzmie. Poza tym zawsze chciałam napisać opowiadanie, w którym miłość leje się hektolitrami XD Jednakże w tej części można doszukać się ukrytego yaoi: "Stał trzymany przez Shiro..." XD
A teraz takie pytanie. W następnej notce chcielibyście "Pana i Władcę" czy "Opętanego"?
PS2: Proszę, powiedzcie, że "Pana i Władcę" XD
Prawdziwe kłamstwo 14
Spoiler: Omg. Nel wróciła i Harribel też. Coś mi się widzi, że niedługo zobaczymy Grimmjowa.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
-Dziękuję. - powiedział gdy albinos wręczył mu gry - Kiedy mam je oddać?
-Ichigo powiedział, że możesz je trzymać ile chcesz. - powtórzył słowa swojego chłopaka. Tutaj się zamyślił. To tak cudownie brzmiało. To że Ichigo był jego chłopakiem. - A, i powiedz Tsukishime, że trochę się spóźnię. - uprzedził, po czym opuścił pokój. Blondyn wyszedł zaraz za nim i zszedł na dół. Widząc otwarte drzwi do gabinetu wszedł do środka.
-To o czym chciałeś pogadać? - zapytał Ginjō. Chciał wiedzieć w jakim celu Tsukishima zebrał ich wszystkich w jednym miejscu.
-O związku Shiroskiego z Ichigo.
-Zaczyna się... - mruknął odwracając głowę. Doskonale wiedział co Shūkurō zaraz powie. Na pewno każe im to zaakceptować.
-Chcę żebyście wszyscy to zaakceptowali. - Ginjō spojrzał na niego zdziwiony. Co to za przewidywalność? To nie było w stylu właściciela.
-A niby dlaczego? - zapytał chcąc znać chociaż jeden powód, dla którego miałby się na to godzić.
-Ponieważ jeżeli dalej będziesz się upierał, Shirosaki odwróci się od nas.
-Sugerujesz, że ten dzieciak jest dla niego ważniejszy?
-Obecnie, tak.
-Co?
-Tsukishima ma rację. - odezwała się Jackie. Przecież to oczywiste, że teraz Kurosaki będzie na pierwszym miejscu.
-I ty się jeszcze z nim zgadzasz?
-Właśnie. - wtrąciła się Riruka. Miała nic nie mówić, ale jak usłyszała, że niby Ichigo jest teraz najważniejszy to się zdenerwowała.
-Przewidziałem, że rozmową nie dojdziemy do porozumienia, dlatego nie zostaje nam nic innego jak głosowanie. - oznajmił, po czym zwrócił się do Tristan - Akceptujesz związek Shirosakiego z Ichigo?
-Tak.
-Ginjō. - zwrócił się do niego, chociaż wiedział jaka będzie odpowiedź.
-Nie. - odpowiedział nikogo nie zaskakując.
-Riruka.
-Nie. - powiedziała stanowczo.
-Yukio.
-Tak. - Kūgo i Dokugamine spojrzeli na niego. Niespodziewali się, że to powie.
-Dlaczego? - zapytała dziewczyna. Postawa Yukio była dość objęta na te sprawę, ale szczerze mówiąc myślała, że jest po ich stronie.
-Kurosaki jest miły i pożyczył mi gry na psp. - wyjaśnił powoli - Lubię go.
-Przecież nawet z nim nie rozmawiałeś. - zauważyła zdenerwowana. I jak to się stało, że dzięki kilku grom na przenośną konsolę Yukio jest przychylny rudzielcowi? Przecież ten go zwyczajnie przekupił.
-Kutsuzawa.
-Wstrzymuje się od głosu.
-Więc jest 2:2. - oznajmił wynik. W pomieszczeniu zapadła cisza. Każdy chciał poznać decyzję Shūkurō. Mimo, że domyślali się co powie chcieli to usłyszeć gdyż głos właściciela był decydujący.
-Sorry za spóźnienie. - powiedział wchodząc do gabinetu, tym samym rozluźniając napiętą atmosferę - To co chciałeś? - spytał od razu Tsukishimy.
-Właśnie rozmawiamy o twoim związku z Ichigo.
-Niech zgadnę. - westchnął - Ginjō i Riruka się nie zgadzają, Jackie i Yukio tak, Kutsuzawa nie wypowiedział się na ten temat, a teraz ty trzymasz wszystko w swoich rękach.
-Podsumowując, właśnie tak jest. - przyznał mu rację Shūkurō.
-Niezależnie od tego co powiesz, co wszyscy powiecie, nie przestanę widywać się z Ichigo. - oznajmił.
-Będziesz tego żałował. - odezwał się Ginjō pewny swoich racji.
-Nie będę.
-A skąd możesz wiedzieć, że nie?
-A skąd możesz wiedzieć, że tak?
-Jak to skąd? Bo...
-Posłuchaj. - przerwał mu - Kocham Ichigo, a Ichigo kocha mnie. - powiedział spokojnie, po czym zwrócił się do wszystkich - Nie psujcie mi tego. - poprosił szczerze. Naprawdę pragnął być z Ichigo i nie chciał żeby doszło do sytuacji, w której będzie musiał wybierać między chłopakiem a swoimi przyjaciółmi, którzy byli dla niego jak rodzina.
-Nie będziemy próbowali was rozdzielić. - zapewnił nagle Tsukishima - Prawda, Ginjō? - zapytał patrząc przyjacielowi prosto w oczy. Kūgo odwdzięczył się tym samym. Nie dość że Shūkurō poparł ich związek to jeszcze wymusza na nim taką samą decyzję. - Prawda?
-Taa... - powiedział w końcu.
-Więc ustalone. Możesz być Ichigo.
-Byłbym z nim nawet gdybyście mi nie pozwolili. - powiedział dla jasności, chociaż był zadowolony, że jego przyjaciele w końcu to zaakceptowali. Przynajmniej niektórzy. Wiedział, że Ginjō i Riruka tak naprawdę się nie zgadzają. Jednak miał nadzieję, że gdy lepiej poznają Ichigo na pewno zmienią o nim zdanie. Chciał im podziekować za to, że mimo wszystko są przychylni, ale przerwał mu dźwięk dzwonka umieszczonego nad drzwiami. Shirosaki wychylił się z gabinetu i zobaczył Zangetsu. Zorientował się, że mężczyzna przyszedł po swoją własność. Dlatego szybko, jednak uprzednio witając się z Tensą, poszedł do swojego pokoju. Reszta również opuściła gbinet. W pomieszczeniu został tylko Tsukishima i Ginjō.
-Wielkie dzięki. - powiedział z pretensją Kūgo. Jak jego przyjaciel mógł go zmusić do zaakceptowania tego niedorzecznego związku?
-Nie ma za co.
-To był sarkazm. - wyjaśnił, chociaż wiedział, że Shūkurō zrozumiał - Dlaczego do cholery to poparłeś?
-Ponieważ widzę jak Shirosaki na niego patrzy. - wyjaśnił wstając z fotela - Tak jakby Ichigo był całym jego światem. Ginjō, taka miłość zdarza się tylko raz w życiu. - dodał od siebie.
-I dlatego to poparłeś?
-Poparłem to dlatego, ponieważ Shirosaki ma prawo sam dokonywać wyborów. Poza tym powiedział, że chce być z Ichigo nawet jeśli to go zrani.
-Czy on zgłupiał? - spytał retorycznie. Najwyraźniej to uczucie do rudzielca odebrało mu zdrowy rozsądek.
-Zakochał się. - poprawił go.
-To nie zmienia faktu, że...
-Ginjō. - przerwał mu - Przed chwilą coś ustaliliśmy, prawda? - przypomniał.
-Ty to ustaliłeś.
-Zamierzasz dalej się ze mną spierać?
-Nie zamierzam już nic robić. - odparł nadzwyczaj obojętnie. Chyba najwyższy czas pogodzić się z tym, że przegrał. Miał tylko nadzieję, że ani Shirosaki ani żadne z nich nie będzie żałować tej decyzji.
-Ginjō.
-Co?
-Dziękuję. - Kūgo zmarszczył brwi.
-Za co? - zapytał nie wiedząc o co chodzi. Jednak nie otrzymał odpowiedzi. Zamiast tego Tsukishima z delikatnym uśmiechem odwrócił się w stronę okna. Ginjō mógłby drążyć temat, ale zrezygnował. Zresztą gdyby Shūkurō chciał, żeby wiedział to sam by powiedział. Tak czy inaczej sprawa została rozwiązana. Co nie znaczyło, że to koniec. Właśnie przed chwilą wpadł mu do głowy pewien pomysł. Być może to okaże się kluczowe. Nie mówiąc nic wyszedł z gabinetu. Miał pójść do swojego pokoju, ale coś przykuło jego uwagę. Mianowicie Shiro i jego gość. Obaj siedzieli przy stole i rozmawiali. Jego przyjaciel zdawał się być bardzo pochłonięty rozmową. To wyglądało jakby mówił o czymś bardzo ważnym dla niego.
-Czyli się zgadzasz, tak? - zapytał dla pewności.
-Tak. Tylko to musi być rano. Najlepiej o 9. W południe w fabryce jest najwięcej ludzi dlatego będzie wam źle zwiedzać. Poza tym nie chcę, żebyście zakłócali pracę pracowników.
-Ok. Przyjdziemy z samego rana. - powiedział zadowolony.
-Tylko się nie spóźnijcie. - poradził spokojnie, a potem sięgnął do walizki i wyjął z niej książkę.
-Dzięki. - powiedział biorąc obiecaną rzecz do ręki. Aczkolwiek to "dziękuję" nie odnosiło się tylko do tego. Był naprawdę wdzięczny za wypożyczenie fabryki na czas pewnego wyjątkowego wydarzenia. No i za to, że Zangetsu nie miał nic przeciwko homoseksualizmowi. Na początku trochę się wahał powiedzieć o co chodzi, bo przecież musiał podać przyczynę, dla której chce zwiedzić fabrykę, a wiedział że nie każdy akceptuje związki homoseksualne, jednak kiedy wyznał, że razem z chłopakiem chce tam przyjść Tensa najzwyczajniej w świecie sie zgodził.
-Nie ma za co. - wziął swojego walkmana, po czym schował go do walizki. Następnie wyciągnął z niej odtwarzacz mp3.
-I jak? - zapytał chcąc wiedzieć co Zangetsu o tym myśli.
-Przydatne urządzenie. - stwierdził pewnie - Myślę o zakupie takiego. - Shiro spojrzał na niego. Był pozytywnie zaskoczony. Nie spodziewał się, że Tensa tak szybko przekona się do nowości. Wyglądał mu raczej na kogoś zagorzałego w swoich poglądach. - Mógłbyś mi jakieś zarekomendować? - albinos wyprostował się. Czas się wykazać. W myśl tej idei zaczął rozmawiać z Zangetsu o odtwarzaczach mp3. Wymieniał różne modele i opisywał każde po kolei. Spędzili dużo czasu zanim Tensa zdecydował się na któryś. Potem jeszcze nawiązał do odwiedzenia fabryki i powiedział, że jak albinos wybierze dzień to żeby zadzwonił i wtedy konkretnie dopracują szczegóły. Shirosaki jeszcze raz mu podziękował, po czym Tensa zbierając swojego naprawionego walkama opuścił bar.
-Co? - zapytał zauważając, że Ginjō wpatruje się w niego.
-Co kombinujesz z Tensą? - spytał dla pewności. Co prawda nieco słyszał, ale nie zaszkodziło wiedzieć więcej. Poza tym nie chciał snuć domysłów.
-To tajemnica. - odparł kończąc temat. Nagle zadzwonił jego telefon. Natychmiast odebrał. Po usłyszeniu tych kilku słów chwycił swoją bluzę i opuścił brał. Wchodząc po schodach nałożył ją jak i kaptur. Dzisiaj było słonecznie, a że jego skóra i oczy były bardzo wrażliwe musiał je chronić. Jednak nawet pogoda nie przeszkodziła mu w dotarciu do celu. Od razu się uśmiechnął. Ichigo był taki... cudowny. Kiedy tylko znalazł się przy nim mocno go objął i przycisnął do siebie. Tak dawno go nie widział. Chwilami myślał, że już nie wytrzyma.
-Hichigo, co się dzieje? - zapytał gdy Shiro przycisnął go jeszcze mocniej.
-Tęskniłem. - wyznał.
-Przecież widzieliśmy się wczoraj.
-Za krótko. - podsumował wczorajszy czas spędzony z Ichigo. Poza tym noc, która oddzielała go od dzisiejszego spotkania zdawała się być wiecznością, co tylko potęgował fakt, że nie mógł spać.
-Dzisiaj będę dłużej.
-Naprawdę? - spytał z nadzieją w głosie.
-Tak. - zapewnił sięgając rękami do jego kaptura. Chciał go zdjąć żeby lepiej widzieć twarz Shiro, jednak ten go powstrzymał. - Hichigo?
-Muszę go nosić. - powiedział trzymając chłopaka za nadgarstki - Moja skóra i oczy są bardzo wrażliwe, zwłaszcza na promienie uv, więc muszę je zakrywać.
-To... coś poważnego? - zapytał zabierając ręce.
-Nie. To zwykła nadwrażliwość. Nie ma się czym przejmować. - dodał szybko widząc minę nastolatka. Ichigo wyglądał jakby naprawdę się zmartwił. Czy to znaczy, że zależy mu na nim? Shiro poczuł ciepło w sercu. Odczytał to jako że Kurosaki chce z nim być, chce się nim opiekować i dać mu miłość. Oczywiście to nie pozostałoby bez echa. Z jego strony dałby Ichigo to samo, a nawet więcej. No i oczywiście zaprosiłby go na randkę. Co zamierzał zrobić. Jednak dopiero gdy wrócą do domu. - Idziemy? - zaproponował. Chłopak pokiwał głową, po czym obaj odeszli.
Po przejściu na drugą stronę weszli w wąską uliczkę prowadzącą do baru. Przeszli kawałek aby znaleźć się koło wejścia, jednak ku zdziwieniu Ichigo, minęli je. Potem wyszli z uliczki i skręcili w prawo. Chłopak zdziwiony spojrzał na Shiro. Przecież ten powiedział, że idą do niego więc, dlaczego minęli wejście?
-Nie martw się. - powiedział widząc minę chłopaka - Już jesteśmy na miejscu. - stwierdził zatrzymując się przy schodach.
-Czyli gdzie?
-Zaraz zobaczysz. - zapewnił i wszedł na schody. Ichigo poszedł za nim. Gdy dotarł na górę zobaczył czarne drzwi z tabliczką "keep away".
-Hichigo...? - zaczął widząc jak albinos wyciąga z kieszeni klucze. Skoro jest zakaz wchodzenia to dlaczego tutaj wchodzą? Shiro nie odpowiedział tylko uśmiechnął się, po czym przekręcił klucz.
-Zapraszam. - powiedział otwierając drzwi. Ichigo niepewnie spojrzał na wnętrze, jednak niewiele widział, bo światło pochodzące z zewnątrz oświetlało niewielki obszar. Mimo to wszedł do środka. Po chwili jedyne światło zniknęło, gdyż drzwi zostały zamknięte. Teraz zapanowała całkowita ciemność. Nagle poczuł ścisk w okolicach pasa. Domyślił się, że Shiro go objął, ale mimo to serce zabiło mu szybciej. Nie był do końca pewny co go czeka.
-Hichigo...? - zaczął chcą uzyskać jakieś wyjaśnienia odnośnie zaistniałej sytuacji, jednak nie otrzymał odpowiedzi - Hichigo, mógłbyś...? - nie dokończył ponieważ zakryto mu usta. To jeszcze bardziej go zaniepokoiło. Co Shirosaki zamierza zrobić?
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
No właśnie :3
Prawdziwe kłamstwo 13
Wybaczcie spóźnienie, ale nie miałam możliwości odpalenia komputera i myślałam, że dzisiaj już go nie włączę, jednak zadziałałam i włączyłam. A wszystko po to abyście mogli dowiedzieć się co będzie gdy Shiro powie wszystkim, że jest z Ichigo.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
-Cześć wszystkim. - przywitał się wchodząc do baru. Ginjō i Riruka odwrócili się chcą wiedzieć skąd ten radosny ton Shiro. Ale miny im zrzedły gdy zobaczyli Ichigo. W dodatku od razu zauważyli, że przyjaciel trzyma chłopaka za rękę. To było niepokojące. - Jesteście tu wszyscy? - zapytał chcąc wiedzieć czy nikogo nie będzie brakowało przy tej wzniosłej chwili.
-Jackie i Kutsuzawa są w kuchni, Yukio w swoim pokoju, a Tsukishima siedzi u siebie. Shiro puścił dłoń Ichigo i poszedł do właściciela. Zapukał, po czym otworzył drzwi. - Mógłbyś na chwilę przyjść? Chcę wam coś powiedzieć. - Shūkurō wstał od biurka i wyszedł z gabinetu. Potem Shiro poszedł zawołać resztę.
-To tobą zainteresował się Shirosaki, tak? - spytał podchodząc do Ichigo.
-Jak widać.
-Ile masz lat?
-16.
-Pozwól, że cię obejrzę. - powiedział nagle, po czym objął jego twarz. Przekręcił jego głowę w bok, potem w przeciwny, następnie odchylił do tyłu. Po chwili głowa chłopaka wróciła na miejsce. Tsukishima postanowił sprawdzić jeszcze jedną rzecz. - Powiedz "aaa".
-Na pewno nie! - powiedział stanowczo wchodząc między nich. Potem odsunął Tskukishimę od Ichigo. - Co ty robisz? - zapytał zszokowany. Tylko na moment zostawił Ichigo i poszedł po przyjaciół a jak wyszedł to co zastał? Tsukishimę obejmującego twarz Ichigo. Myślał, że eksploduje.
-Podziwiałem tylko urodę twojego obiektu zainteresowania.
-Właśnie, mojego. - podkreślił dobitnie i potem dla ścisłości dodał - Żeby nikt nie ważył mi się startować do Ichigo, jasne? - wszyscy milczeli, co albinos potraktował jako zgodę.
-To o co chodzi? - zaczął Ginjō nawiązując do tego co miał zrobić ich przyjaciel. Shirosaki zacisnął dłoń Ichigo, wziął głęboki wdech, po czym rzekł:
-Zakochałem się w Ichigo.
-No to koniec... - westchnął Kūgo tak jakby przegrał wojnę. Tristan, stojąca obok, trzepnęła go po głowie. Jak można było tak zareagować? Ginjō powinien chociaż udawać, że się cieszy.
-Gratuluję wejścia na nowy poziom. - odezwał się Yukio. Potem usiadł na kanapie i wrócił do swojej gry.
-Ja też wam gratuluję. - powiedziała Tristan - Wszyscy się cieszymy.
-Mów za siebie. - powiedział Ginjō. Riruka w duchu się z nim zgodziła. Też chciałaby wyrazić swój protest, ale ostatecznie nie zrobiła tego. Nie chciała żeby Shiro się na nią gniewał.
-Uczcijmy to. - zaproponował Giriko stawiając na ladzie kieliszki do szampana.
-Nie ma czego swiętować. - oznajmił Kūgo a potem spojrzał na albinosa - I co do cholery ma znaczyć, że się w nim...? - nie dokończył ponieważ Tsukishima zakrył mu usta dłonią.
-Nie należy. - stwierdził dając mu do zrozumienia, że nie powinien nic mówić.
-Skoro już wiecie to my idziemy. - zakomunikował Shiro.
-To nie będziemy świętować? - zapytała Jackie. W końcu Giriko już nalał szampana do kieliszków.
-Przepraszam, ale z Ichigo mamy inne plany. - wyjaśnił, po czym obaj udali się na górę. Tsukishima stwierdzając, że Kūgo już nie ma po co wygłaszać swoich uwag zabrał dłoń z jego ust. Potem wziął jeden kieliszek i poszedł do swojego gabinetu. Zdenerwowany Ginjō chwycił kieliszek i szybko wypił. Potem powtórzył czynność. Musiał zapić złość. Riruka podzielała jego uczucie i chciała zrobić to samo, ale gdy miała wziąźć kieliszek przyjaciel ją wyprzedził. Zdenerwowana mruknęła coś pod nosem a potem poszła do swojego pokoju. Yukio też udał się na górę, Jackie do kuchni, a Giriko zaczął sprzątać bar.
-Nie tak szybko. - powiedział Kūgo gdy barman chciał zabrać butelkę - Daj to.
-Sądzę, że wystarczająco wypiłeś.
-Daj. - rozkazał, po czym szybko wyrwał mu ją z ręki i od razu się napił. Potem spojrzał na drzwi gabinetu właściciela, powoli wstał i poszedł do niego.
-To twoja wina. - powiedział gdy tylko wszedł do środka. Tsukishima podniósł głowę.
-Co takiego?
-Shiro powiedział, że go kocha.
-Słyszałem.
-I nie zamerzasz nic z tym zrobić? - zpytał z pretensją.
-Zamierzam to uszanować.
-To nie jest śmieszne. - powiedział zdenerwowany. Nie takiej odpowiedzi oczekiwał.
-Mimo to, powinieneś zrobić to samo.
-Nie, dopóki nie porozmawiasz z Shiro.
-Dlaczego miałbym z nim rozmawiać?
-Bo tylko ty możesz jakoś na niego wpłynąć.
-Nie zamierzam przekonywać go do rozstania z Ichigo. Shirosaki ma prawo się z nim spotykać. Poza tym sam powiedział, że go kocha.
-Tylko tak mu się wydaje. Ten dzieciak po prostu zawrócił mu w głowie. To wszystko.
-Nie sądzę, żeby tak było. Shirosaki nie jest typem osoby, która mówiłaby, że kogoś kocha gdyby tak nie było.
-Nieważne. Po prostu z nim pogadaj.
-Nie wydaje mi się, żeby to było konieczne.
-Tsukishima, chociaż raz zrób to o co cię proszę. - powiedział dobitnie patrząc mu prosto w oczy. Shūkurō odwdzięczył się tym samym. Sądząc po zachowaniu przyjaciela naprawdę zależało mu na jego rozmowie z albinosem.
-Dobrze, porozmawiam z nim. - zgodził się - A jeśli to nic nie da? - zapytał biorąc pod uwagę taką ewentualność i skłaniał się ku niej. Zachowanie albinosa definitywnie na to wskazywało.
-Wtedy... Kto wie... - nie dając przyjacielowi szasny na jakąkolwiek reakcję, opuścił gabinet.
-Wszystko w porządku? - zapytał widząc minę Ichigo.
-Tak, a co?
-Wyglądasz na zmartwionego. Chodzi o to, że im powiedziałem?
-Nie.
-Więc o co?
-O cukierki. - wyciągnął otwartą paczkę z plecaka - Miały być dla ciebie.
-Naprawdę? - ucieszył się.
-Ale Ginitsuka... - urwał. Nie pamiętał jak to szło. - ...Kai... - poprawił się - Zjadł prawie wszystkie...
-Nie szkodzi. - powiedział łagodnie sięgając do paczki.
-Następnym razem przyniosę więcej. - zapewnił i też wziął jednego.
-Nie musisz, ale chętnie przyjmę słodkości.
-Próbowałeś go wymyślić, tak? - spytał zauważając szkice mangi leżące obok.
-Tak. - potwierdził z zawiedzeniem w głosie - Nie ważne jak bardzo się staram nie potrafię sobie go zwizualizować.
-Więc może zostaw tak? - zaproponował mając pewien pomysł. Shirosaki spojrzał na niego pytająco. - Niech twój bohater będzie niewidzialny.
-Niewidzialny?
-Tak. Wtedy każdy z czytelników będzie sobie go wyobrażał na własny sposób. - Shiro się zamyślił. To co mówił Ichigo nie było głupie. Gdyby zdecydował się na coś takiego, teoretycznie byłby pierwszym mangaką, którego główny bohater jest niewidzialny. I tak jak powiedział chłopak każdy sam by sobie go wykreował w myślach. To mogłoby być ciekawe, jednak jest jeden mankament.
-Podoba mi się ten pomysł, ale wtedy musiałbym usunąć sceny walki.
-Wcale nie. Przeciwnicy głównego bohatera widzieliby go. Przynajmniej niektórzy. No wiesz... To uczyniłoby go jeszcze bardziej tajemniczym. Myślę też, że postaci, które by go widziały mogłyby od czasu do czasu nawiązywać do jego wyglądu czy zachowania, tak żeby naprowadzić czytelnika na trop jego osoby.
-Może ty powinieneś rysować tę mangę? - zasugerowł widząc z jakim zapałem chłopak o tym mówi.
-Chciałem ci tylko pomóc, wiesz? - wyjaśnił - Poza tym... Ja nie umiem rysować. - przyznał odwracając głowę. Jak patrzył na prace Shiro to stwierdzał, że jeśli chodzi o rysunek, nie powinien w ogóle o nim myśleć.
-A mógłbym zobaczyć?
-Co zobaczyć? - zapytał patrząc na niego.
-Jak nie umiesz rysować.
-Ale... - urwał kiedy albinos wsunął mu ołówek do ręki.
-Proszę. - powiedział kładąc na jego kolanach szkicownik.
-Ale masz się nie śmiać. - zarządził.
-Dobrze. - Ichigo jeszcze spojrzał na niego dla pewności, a potem zwrócił swój wzrok ku papierowi, po czym zaczął rysować. Shirosaki bardzo zaciekawiony obserwował każdy ruch nastolatka.
-Co robisz? - spytał z pretensją zakrywając to co narysował.
-Patrzę co rysujesz.
-Nie. - odsunął się na tyle daleko, aby albinos nie mógł zobaczyć.
-Ichigo... - zaczął zawiedzony.
-Poczekaj aż skończę. - powiedział stanowczo, po czym wrócił do pracy. Shirosaki nie zamierzał się spierać. Postanowił cierpliwie poczekać. Aczkolwiek nie spuszczał wzroku z chłopaka. Nie mógł uwierzyć, że wreszcie są razem. To było jak sen. Sen, z którego nie chciał się obudzić. Już nawet nie pamiętał jak to było bez Ichigo. W ogóle to się zastanawiał jak do tej pory mógł żyć bez niego. Wydało mu się to takie... niemożlie. - Skończyłem. - oznajmił wyrywając albinosa z zamyślenia, po czym pokazał mu swoją pracę. - No dobra. Możesz się śmiać. - stwierdził anulując wcześniejszy nakaz. Wiedział, że jego rysunek nie jest zbyt dobry.
-Ale najpierw o coś zapytam. Co to jest? - Ichigo go szturnchnął.
-Dom i drzewo. - uświadomił go stanowczo. Przecież widać, że tak.
-Bardzo... ładne.
-Widzisz? Wiedziałem, że będziesz się śmiał.
-Przecież się nie śmieję.
-Ale chciałbyś. - Shiro nic nie odpowiedział, tylko wstał i podszedł do szafy. Otworzył ją, po czym wyciągnął duże pudełko, a następnie wrócił do łóżka. Ichigo patrzył zaciekawiony na to co robi Shiro. Zastanawiał się co albinos zamierza.
-Spójrz na to. - podał mu kartkę papieru - To moje pierwsze rysunki.
-To nie fair. - stwierdził odracajac głowę. Nawet jeśli były to początki to i tak były niezłe.
-W takim razie zobacz to. - podał mu najbardziej beznadziejny rysunek jaki udało mu się zrobić. - Możesz się śmiać. - zapewnił widząc minę Ichigo.
-Przepraszam, ale...
-Nie przejmuj się. Jak teraz na to patrzę to też chce mi się śmiać. Aż dziw bierze, że kiedyś, według mnie, tak wyglądał człowiek. Natomiast teraz... - podał mu kolejną kartkę. Kiedy Ichigo zobaczył rysunek usta rozchyliły mu się z wrażenia. - Co o tym myślisz?
-Niesamowite. - stwierdził patrząc na postać. Mimo, że była ona narysowana w stylu "manga" była bardzo szczegółowa. Jednak nie tylko to przykuło jego uwagę. Już wcześniej to zauważył, jednak dopiero teraz miał okazję zapytać.
-Twoja kreska... Kto jest twoim mistrzem?
-Kubo Tite. - powiedział odstawiając pudełko na ziemię. Ichigo się uśmiechnął. Tak właśnie myślał.
-Też go lubię. Właściwie tylko go. - przyznał. Nie był nałogowym czytelnikiem mang, ale tą którą stworzył Kubo wyjątkowo przypadła mu do gustu. - Podobają mi się miecze, które stworzył dla postaci. No i sposób w jaki nimi władają. Wyróżniłbym też, że miecze posadają shikai i bankai i że każdy miecz ma swoje imię. Co? - zapytał nagle widząc jak Shiro się w niego wpatruje.
-Widzę, że naprawdę lubisz jego mangę. - stwierdził wnioskując po tonie wypowiedzi chłopaka. Ichigo mówił to z taką... pasją.
-Ale nie tylko. Lubię też prace o samuraiach, a zwłaszcza wskazanie na ich broń. Właściwie to... lubię miecze. - przyznał. Od zawsze się tym interesował. Tylko żałował, że nie umie rysować. Czasami naprawdę chciał zaprojektować swój własny miecz.
-Co się stało? - spytał natychmiast widząc twarz Ichigo. Nastolatek spojrzał na niego tak jakby zastanawiając się czy powiedzieć. - Śmiało. - zachęcił go.
-Zawsze chciałem zaprojektować własny miecz. - wyznał przypominając sobie dzieciństwo.
-Nic prostszego. - zapewnił, po czym ponownie włożył mu ołówek do ręki.
-Ale...
-Zaufaj mi. - poprosił, po czym usiadł za nim.
-Hichigo...
-Będzie dobrze. - zapewnił i położył szkicownik na jego kolanach. Potem ujął jego dłoń i zaczął nią przesuwać po papierze. - Jak chcesz, żeby wyglądał twój miecz? - Ichigo milczał. Był zaskoczony. Czyżby to znaczyło, że Shiro narysuje go jego dłonią? - Powiedz. - Ichigo chwilę myślał nad tym a potem zaczłą mówić. W trakcie opisywania wyglądu miecza w zdumieniu patrzył jak Shirosaki przelewa jego wizję na papier. Chociaż czasami rozpraszało go to, że twarz albinosa znajdowała się blisko jego no i że Shiro siedzi za nim. - I jak? - zapytał zatrzymując dłoń.
-Podoba mi się. - przyznał. Był dokładnie taki jaki sobie wymyślił.
-Cieszę się. - powiedział puszczając jego dłoń, po czym objął go w pasie.
-Coś się stało? - zapytał gdy Shiro mocniej przycisnął go do siebie.
-Kocham cię. Kocham. - powtórzył, jednak czuł że to za mało. - Powiem to 100 razy. - wypalił nagle.
-100 razy? - zdziwił się chłopak. Tego się nie spodziewał.
-Za mało?
-Nie, ale...
-Pozwól mi. - poprosił. Kurosaki chwilę milczał ale potem się zgodził - Tylko licz, dobrze? - usiadł obok. Chciał to mówić patrząc mu prosto w oczy.
-Dobrze.
-Kocham cię.
-97.
-Kocham cię.
-98.
-Kocham cię.
-99.
-Kocham cię.
-100. - skończył odliczanie, po którym nastała cisza.
-Ichigo? - odezwał się w końcu.
-Nie musiałeś mówić tego tyle razy. - stwierdził odwracając głowę. Shiro trochę się zdziwił. Skąd ta nutka pretensji w głosie chłopaka?
-Zawstydziłem cię? - podał jedną z przyczyn.
-Wcale nie. - odparł wciąż na niego nie patrząc.
-Więc dlaczego na mnie nie patrzysz? - mimo, że zapytał nie dał mu szansy na odpowiedź. Ujął jego podbródek i odkręcił jego głowę w swoją stronę, po czym zbliżył do niego twarz. Jego usta delikatnie dotknęły warg Ichigo. Jednak gdy miał go pocałować zadzwonił telefon. Zawiedzony Shiro puścił jego podbródek i odsunął się od niego.
-Przepraszam. - powiedział chłopak, po czym sięgnął do kieszeni i wyjął telefon. - Muszę już iść. - oznajmił patrząc na wyświetlacz.
-Czemu? - spytał gwałtownie się prostując. Przecież chłopak dopiero co przyszedł. No może nie dopiero, bo są w pokoju już od jakiegoś czasu, ale ten czas tak szybko mijał. Za szybko.
-Praca. Dzisiaj mam nocną zmianę. - wyjaśnił chowając telefon do kieszeni. - A właśnie. - sięgnął do plecaka i wyciągnął z niego kilka opakowań - To dla twojego przyjaciela od psp. - powiedział kładąc gry na łóżku. - Powiedz mu, że może je trzymać ile chce.
-Dziękuję. - powiedział za Yukio, bo nie był pewny czy blondyn będzie wdzięczny Kurosakiemu. - Pójdę z tobą. - oznajmił widząc jak Ichigo nakłada plecak. Potem obaj opuścili pokój.
Wyszli z baru i skierowali się w stronę przystanku autobusowego. Shirosaki był nieco zawiedziony, bo liczył na wolny spacer, tym samym spędzając więcej czasu z Ichigo, ale niestety chłopak miał zaraz autobus, więc musieli się śpieczyć. Szybko dotarli na miejsce. Chwilę po ich przybyciu nadjechał autobus.
-Kiedy cię zobaczę? - spytał szybko. W czasie chodu jakoś się nie złożyło.
-Może być jutro?
-Może. - zgodził się. Naprawdę się cieszył, że to już jutro. - Kocham cię. - powiedział jakby nie chcąc, żeby dzisiejszy dzień okazał się tylko snem.
-101. - stwierdził, na co Shiro się uśmiechnął. Czyżby Ichigo zamierzał teraz liczyć każdy raz? - Zadzwonię. - obiecał.
-Będę czekał. - zapewnił. Wtedy Ichigo wsiadł do autobusu, po czym odjechał. Shirosaki patrzył jak pojazd znika między blokami. Gdy całkowicie stracił go z oczu, opuścił przystanek.
Gdy wrócił do domu położył się na łóżku, włożył ręce pod głowę i zaczął rozmayślać o Ichigo. Tak bardzo żałował, że chłopak musiał iść. Chciałby, z nim być cały dzień, zwłaszcza, że jest on wyjątkowy. Dzisiaj wyznał Ichigo miłość, a ten zgodził się z nim być. To co teraz czuł było niesamowite. Miał ochotę krzyczeć z radości. Chyba nadprawdę zacząłby gdyby nie pukanie do drzwi.
-Proszę. - powiedział podnosząc się do siadu. Drzwi się otworzyły i do pomieszczenia wszedł Tsukishima. - To ciebie już też na mnie nasłali. - stwierdził domyślając się po co właściciel tu przyszedł.
-Ginjō poprosił mnie, żebym z tobą porozmawiał. - wyjaśnił zamykając drzwi.
-Czyli cię nasłał. - skomentował wyjaśnienie.
-Dobrze, zostańmy przy tym. - zgodził się stawiając krzesło na przeciw albinosa. W sumie można to było potraktować jak nasłanie.
-Chcesz rozmawiać o moim związku z Ichigo, prawda?
-Tak. - przyznał siadając.
-Nie zostawię Ichigo. - uprzedził stanowczo, dając mu do zrozumienia, że cokolwiek by nie powiedział i tak nie przestanie widywać się z chłopakiem.
-Wiem. Ale chciałbym się upewnić co do jednego.
-Mianowicie?
-Czy jesteś pewny swoich uczuć do niego.
-Jestem.
-A Ichigo? Czy on to odwzajemnia?
-Tak.
-Jesteś pewien? - Shiro zmarszczył brwi. Nie podobało mu się to wątpienie w uczucia chłopaka.
-Co masz na myśli?
-Nie twierdzę, że Ichigo cię nie kocha, bo obecnie może tak być, jednak on jest w okresie dojrzewania. Może dopiero szuka swojej orientacji. Co zrobisz gdy nagle zrozumie, że jednak woli kobiety?
-Wcale tak nie będzie. - stwierdził stanowczo zupełnie odrzucając ten pomysł. Nawet nie chciał myśleć, że któregoś dnia Ichigo mu powie, że jest hetero. To by go zraniło.
-Nie możesz wykluczyć takiej ewentualności. - Shiro spuścił głowę. Mógłby zaprzeczać, ale mimo wszystko Tsukishima miał rację. Ichigo jest jeszcze bardzo młody i naprawdę może stwierdzić, że nie jest gejem, a co za tym idzie na pewno by się rozstali. W jednej chwili ogarnął go lęk. Nie chciał żeby Ichigo go zostawił. Kochał go i pragnął z nim być. No i nawet jeśli okazałoby się, że jest hetero to nie zmieniłoby jego uczuć. Wtedy starałby się zatrzymać przy sobie chłopaka. Nie było mowy o rozstaniu. - Ja... - spojrzał na Tsukishimę - Nie pozwoliłbym mu odejść. - przyznał.
-Właśnie tego się obawiam.
-Dlaczego? Przecież to oczywiste, że skoro go kocham to nie chcę, żeby mnie zostawił, prawda?
-Tak. Jednak wciąż zostają twoje uczucia i odczucia.
-Co masz na myśli?
-To co kiedyś przeszedłeś...
-Mieliśmy do tego nie wracać. - przypomniał stanowczo.
-Dzisiaj musimy. - ośwadczył - Biorąc to pod uwagę obawiam się, że jeżeli przyjdzie czas rozstania z Ichigo...
-Dlaczego zaraz zakładasz, że Ichigo mnie rzuci?
-Mówię to czysto hipotetycznie.
-A mógłbyś przestać? I jeśli chcesz wiedzieć to poradziłbym sobie. - stwierdził pewnie.
-Mam co do tego pewne obawy.
-Czemu? Nie jestem dzieckiem.
-Shirosaki, wiem co przeszedłeś. I wiem jak to na ciebie wpłynęło. Przez długi czas nie mogłeś...
-To nic takiego. - przerwał mu. Nie chciał do tego wracać. Co było to minęło.
-Możliwe. Ale do tej pory nigdy nie odważyłeś się z kimś spotykać. Nie sądzisz, że to o czymś świadczy?
-Ichigo to zmienił. - wyznał. Kilka dni temu przyszedł moment refleksji. Zastanawiał się nad swoimi uczuciami i tym, że w ogóle się zakochał. Do tej pory sądził, że nie bedzie w stanie tego zrobić, ale gdy Ichigo się pojawił wszystko się zmieniło. - Ja... nie boję się go kochać. - przyznał.
-Popieram to. - stwierdził niespodziewanie. Naprawdę się cieszył, że dzięki uczuciu do Kurosakiego tak się stało.
-Przynajmniej ty. - przytaknął, oczywiście nie wykluczając Jackie i Yukio, którzy już oficjalnie poparli ich związek. Chyba do tego grona można też było zaliczyć Giriko.
-Nie martw się. Rikuka i Ginjō też w końcu zrozumieją.
-Mam nadzieję. - westchnął. Naprawdę nie chciał, żeby jego związek poróżnił go z przyjaciółmi.
-A tak przy okazji... Ginjō twierdzi, że Ichigo ma coś na sumieniu.
-Niby co takiego? - spytał zupełnie nie rozumiejąc o co Kūgo podejrzewa jego ukochanego.
-Tego mi nie powiedział. Przyznał nawet, że sam nie wie, ale... Mimo wszystko jego upór mnie dziwi. Ginjō zachowuje się tak jakby był tego pewny. Pewny, że Ichigo cię skrzywdzi.
-Nie skrzywdzi mnie. - zaprzeczył. Niby dlaczego chłopak miałby go skrzywdzić? Przecież powiedział, że go kocha. No chyba że miałby zamiar skrzywdzić go samą miłością. Co zresztą wykluczał, bo jak miłość może krzywdzić? Może gdyby była nieszczęśliwa, ale przecież Ichigo odwzajemniał jego uczucia. I nie ma mowy żeby to go skrzywdziło.
-Pamiętaj, że jego intuicja jeszcze nigdy nas nie zawiodła. - kiedy albinos to usłyszał przypomniały mu się słowa Jakie, które brzmiamy tak samo.
-Co nie znaczy, że teraz ma rację. - odpowiedział tak jak wtedy na słowa Tristan.
-Mimo wszystko zalecałbym ostrożność.
-Dlaczego?
-Ponieważ jeśli chodzi o miłość... Najpierw jest przypływ emocji, a potem zaczynają się schody. Samo bycie z kimś też nie jest łatwe.
-To że masz doktorat z psychologi nie znaczy, że musisz się mądrzyć.
-Nie mówię tego jako psycholog, lecz jako przyjaciel. - stwierdził.
-Dzięki. - powiedział szczerze. Naprawdę był wdzięczny Tsukishime za te słowa jak i za wsparcie.
-Nie ma za co. Ale proszę cię żebyś był ostrożny. - Shirosaki spojrzał na niego wymownie dając mu do zrozumienia, żeby przestał sugerować, że związek z Kurosakim to jego życiowa pomyłka. Jednak postanowił coś powiedzieć dla pewności.
-Wiesz... Jeśli bycie z Ichigo to błąd, ja... chcę go popełnić. - Tsukishima spojrzał na niego no i też musiał się upewnić.
-Nawet jeśli to złamie ci serce?
-Nawet jeśli to złamie mi serce. - zapewnił w pełni świadomy.
-Czy to twoja ostateczna decyzja?
-Tak.
-Uszanuję to. I postaram się żeby Ginjō i Riruka też to zrobili.
-Byłoby dobrze. - stwierdził pewnie. Nie chciał żeby ta dwójka bez przerwy czepiała się Ichigo.
-W takim razie nie będę ci już przeszkadzał. - podniósł się z krzesła, po czym podszedł do drzwi. Otworzył je i chciał wyjść, jednak jeszcze się zatrzymał. - Shirosaki. - albinos spojrzał na niego - Ichigo jest naprawdę przystojny.
-Trzymaj się od niego z daleka. - ostrzegł. To było niepokojące. Nigdy nie podejrzewał Tsukishimy o homoseksualizm ale teraz chyba zacznie. Shūkurō tylko delikatnie się uśmiechnął, po czym wyszedł. Doskonale wiedział co Shiro sobie pomyślał jednak to nie było tak. Nie miał takich intencji wobec Ichigo. Poza tym jego uczucia były już zarezerwowane dla pewnej osoby. (i wszyscy wiemy o kogo chodzi XD) Zaczął o tym rozmyślać idąc korytarzem jednak mu przerwano.
-Tsukishima. - Shūkurō się odwrócił i zobaczył Ginjō - I co?
-Shirosaki kocha Ichigo. - stwierdził wprost.
-Jakbym nie wiedział. - mruknął - I nie o to mi chodziło. Shiro skończy z tym dzieciakiem czy nie?
-Nie.
-Do diabła. Przecież mówiłem ci, żebyś...! - nie dokończył ponieważ Tsukishima zakrył mu dłonią usta.
-Shirosaki usłyszy. - powiedział przypominając mu, że są na korytarzu. A tu jest echo. Poza tym nie chciał tego drążyć. - Uszanuj jego decyzję. - poradził zabierając dłoń.
-Ale czy ty nie rozumiesz, że...?! - tym razem sam urwał. Wzrok Tsukishimy był bardzo poważny.
- Zaakceptuj to. - powiedział patrząc mu prosto w oczy, a potem zniknął na schodach.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
No to wszyscy się dowiedzieli :) Ale nie martwcie się. To nie koniec opowiadania. Tak się skałada, że to planowany tasiemiec. Jednak muszę Was uprzedzić, że nie wiem kiedy w tym opowiadaniu pojawi się yaoi. Ale jak nie w tym to w innym :]
PS: To będzie spoiler, ale powiem, że Kubo wystąpi w tym opowiadaniu ^^ Już nawet wiem jak go wmiksować w fabułę. I muszę przyznać, że wystąpi nie tylko tutaj. Zamierzam go wkręcić jeszcze w inne opowiadanie, ale jakie, nie zdradzę XD
Subskrybuj:
Posty (Atom)